32 sztuki 8×8cm

Po2 sztuki 4×15cm i 4×30cm

http://i28.tinypic.com/f0wz2q.jpg
http://img269.imageshack.us/i/zdjcie009dcw.jpg/
http://img233.imageshack.us/i/zdjcie018n.jpg/

źródło: SportSlaski.pl

- Rzuty rożne i wolne były w poprzednich rozgrywkach asami w rękawach Górnika, czy teraz może być podobnie?

- Ćwiczymy je na treningach, w ostatnim meczu też mieliśmy parę stałych fragmentów gry, więc myślę, że podobnie jak w poprzednim sezonie, tak i teraz będziemy strzelać po nich dużo bramek.

- Co decyduje o powodzeniu w wykończeniu stałego fragmentu gry?

- Wszystko jest ważne ? ustawienie, skoczność, czasami szczęście, bo trzeba się znaleźć w odpowiednim czasie tam, gdzie spadnie piłka. Wtedy pozostaje już tylko umieścić ją w siatce.

- Kolegom to jednak ostatnio nie wychodzi, choć okazje mają.

- Brakuje nam, tak jak i w poprzednim sezonie, ostatniego podania. W meczu ze Ślęzą po I połowie mogliśmy już prowadzić 4-0, ale był tylko remis i później przeciwnik się cofnął. Podejrzewam, że tak właśnie może wyglądać gra w I lidze, więc jeśli szybko nie strzelimy bramki to będziemy się męczyć i może być ciężko. Dlatego musimy myśleć o wygrywaniu meczów już w pierwszych 45 minutach.

- I nie można robić takich błędów kosztujących w efekcie utratę gola, bo często może to decydować o braku punktów dla Górnika.

- Jasne, takich błędów nie można powtórzyć w lidze. W meczu ze Ślęzą mieliśmy 1-0 i mogliśmy grać spokojnie. Musimy bardziej szanować piłkę i wygrywać przynajmniej dwiema bramkami. Jeśli będziemy chcieli ?dowozić? wynik 1-0 to właśnie tak się to może kończyć jak w spotkaniu sobotnim.

- Nowy trener Ryszard Komornicki rewolucji w klubie nie zrobił, pewnie jednak są różnice w prowadzeniu zespołu przez niego i trenera Henryka Kasperczaka.

- Oczywiście, każdy trener ma inną koncepcję gry i my teraz dostosowujemy się do innej. Ćwiczymy nowe ustawienie i nie wygląda to źle, brakuje tylko bramek. Mamy dużo wrzutek, okazji i można powiedzieć, że wystarczy dobre kończące podanie, żeby zmieścić piłkę w siatce, ale na razie właśnie to nie wychodzi. Jest jednak okres przygotowawczy i miejmy nadzieję, że z jego końcem skończy się i nasz niefart pod bramką rywali.

- Kibice nie pożegnali was miło po meczu ze Ślęzą.

- Wiadomo, że taki wynik, z drugoligowym zespołem nie może podobać się kibicom, bo oni chcą od nas pięknej gry, no i bramek. Na razie tych goli nie strzelamy, więc fani tak reagują. Mam jednak nadzieję, że to się szybko zmieni.

- Ważny będzie zatem początek sezonu i mocne otwarcie.

- Oby kilka zwycięstwa na początku dało nam wiarę we własne siły. Musimy w pierwszych kilku meczach wygrać wszystko, a potem będzie już łatwiej. Jeśli nie będziemy zwyciężać, szczególnie u siebie, to awansować będzie naprawdę bardzo ciężko.

- Gracie prawie dokładnie tym samym składem co w poprzednim sezonie. To będzie atut Górnika, czy może jakaś rotacje w każdej drużynie się przydaje?

- Kadra się nie zmieniła, ale drużyna już tak, bo mamy kilka kontuzji. Absencja czterech zawodników, którzy wiedli prym w tamtej rundzie odbija się na nas na pewno. Nikt do nas nie doszedł oprócz Papeczkysa, który wrócił z wypożyczenia, ale nie możemy myśleć o tym kto gra, a kto nie. Musimy grać to co każe nam trener i wtedy bramki zaczną padać.

- Wygląda na to, że w Zabrzu piłkarze którzy zawiedli dostali szansę, by się zrehabilitować.

- Spadliśmy i wiadomo, że każdy z nas chce zmazać plamę i awansować. Trudno zresztą wyobrazić sobie, żeby wymagania były inne, ale my się nie możemy tym przejmować ? mamy grać swoje, w każdym meczu tak jak sobie zakładamy i ostatecznie wywalczyć awans do ekstraklasy.

źródło: Sport

źródło: gornikzabrze.pl

Szkoleniowcy Górnika podglądali rywali w meczu Pucharu Ekstraklasy z Odrą Wodzisław.
- W naszej lidze trudno o jakieś tajemnice, więc bardziej od taktyki Piasta interesowało nas… boisko, bo przecież jeszcze nigdy na nim nie graliśmy - opowiada Kowalik. - Niestety, murawa w Gliwicach jest ciężka, w nawierzchni jest sporo gliny. No ale nie ma wyjścia, trzeba z niej ulepić te bezcenne punkty - zażartował asystent Henryka Kasperczaka.

Górnicy zapowiadają, że w związku z tym duży nacisk położą na grę piłkami uderzanymi górą, aby uniknąć błędów, jakie popełniła reprezentacja Polski na podobnie ciężkim boisku w Belfaście.

Na spotkanie z Górnikiem szczególnie nastawia się wychowanek zabrzańskiego klubu, bramkarz Grzegorz Kasprzik. - Chcę pokazać, że się pomylono, nie dając mi tam szansy - zapowiada golkiper. Tymczasem wczoraj rzecznik Piasta Gliwice Grzegorz Muzia, poinformował, że wszystkie bilety na piątkowy mecz zostały wyprzedane. - Będzie komplet, czyli 4 tysiące widzów - mówił.

Oto krótka historia dwóch drużyn z sąsiednich miast, których losy przez długi czas toczyły się w zupełnie różnych kierunkach.

1953. Górnik i Piast rywalizują ze sobą w rozgrywkach śląskiej III ligi. Dwukrotnie zwyciężają zabrzanie - 2:0 i 5:0. Dla nich to początek drogi do 14 tytułów mistrza Polski. Kolejny raz oba kluby w ligowym meczu spotkają się po 55 latach!

1957. Euforia w Zabrzu. Górnik zdobywa pierwsze mistrzostwo Polski. W Gliwicach radość z innego powodu: Piast dzięki reorganizacji rozgrywek awansuje do II ligi. Z przerwami spędzi w niej aż 32 sezony.

1961. Górnik debiutuje w europejskich pucharach. Rewanżowy mecz z Tottenhamem kończy się klęską 1:8. W tym czasie Piast grzęźnie w drugoligowej szarzyźnie meczów w Krośnie czy Kaliszu. - Piast? Nie miałem tam kolegów. Oni mieli swoje sprawy, my swoje. Graliśmy ze sobą tylko sparingi - mówi Jan Kowalski, ikona Górnika z lat 60.

1963. W Górniku debiutuje pochodzący z gliwickiej Sośnicy Włodzimierz Lubański.

1964. Zabrzanie kolekcjonują tytuły mistrza Polski. Ale i w gliwickich kibiców wstępuje nadzieja. Po kolejnej fuzji i zmianie szyldu nowym prezesem klubu zostaje Zbigniew Messner, mieszkający w Gliwicach wykładowca katowickiej Wyższej Szkoły Ekonomicznej. Będzie kierował Piastem przez cztery lata. Potem postawi na politykę, w latach 80. zostanie premierem rządu.

1968. Po czterech sezonach ?Piastunki? znowu w II lidze! Premierowy mecz z ŁKS-em Łódź ogląda na stadionie XX-lecia PRL 25 tys. widzów. Dziś ten stadion to ruina.

1969. Górnik rozpoczyna marsz do finału PEZP. Po drodze ogrywa Olympiakos Pireus, Glasgow Rangers, Lewskiego Sofia, AS Roma. W rozegranym w 1970 roku wiedeńskim finale przegrywa z Manchesterem City. To szczyt popularności klubu z Zabrza. Piast znowu spada do III ligi.

1971. W zespole Piasta debiutuje stoper Franciszek Smuda. W premierowym sezonie strzela samobója. Koledzy uwielbiają na treningu zakładać mu ?siatki?. Specjalizuje się w tym filigranowy pomocnik Karol Fajferek. Kiedyś ?Franz? nie wytrzymuje: rzuca się na Fajferka i zaczyna go dusić. Smuda nie robi kariery w Piaście, wyjeżdża do USA. Dziś, obok Henryka Kasperczaka z Górnika, wymieniany jest jako najpoważniejszy kandydat do zastąpienia Leo Beenhakkera.

1972. Ligowa klęska Piasta z Arką Gdynia 0:7. Cztery gole strzela Andrzej Szarmach, wkrótce… gwiazda Górnika.

1975. Z Piasta do Górnika po wielu miesiącach starań przenosi się zdolny obrońca Jan Jonda. W Zabrzu spędzi tylko sezon. - W meczu ze Stalą Mielec złapałem kontuzję i już nie odzyskałem formy. Wróciłem do Piasta. Kolegowałem się potem z piłkarzami Górnika Irkiem Lazurowiczem i Lucjanem Kwaśnym. Różnicę między klubami najbardziej było widać w premiach meczowych - mówi Jonda, od wielu lat działacz Carbo Gliwice.

1977. W Piaście bez powodzenia pracuje młody trener Hubert Skowronek, były piłkarz Górnika. Nie potrafi dojść do porozumienia z zawodnikami.

1978. Najsmutniejszy maj w historii Górnika. Klub jedyny raz w historii spada do II ligi, choć ma w składzie świetnych piłkarzy, a na ławce doświadczonych trenerów. W II lidze nie rywalizuje jednak z Piastem, który gra w innej grupie.

1983. Piast po raz drugi gra bez powodzenia w finale Pucharu Polski. Podpisuje też umowę o współpracy z Górnośląską Brygadą Wojsk Ochrony Pogranicza i staje się klubem cywilno-wojskowym.

1987. Przegrane baraże Piasta o ekstraklasę z Bałtykiem Gdynia. Kilka tysięcy kibiców na stadionie przy ul. Okrzei słucha telefonicznej relacji dziennikarza Radia Katowice z wyjazdowego rewanżu. Górnik sięga po kolejny tytuł mistrza Polski, tym razem pod kierunkiem Antoniego Piechniczka.

1989. Górnik przegrywa dramatyczny mecz z Ruchem i nie obroni tytułu. Piastowi wiedzie się jeszcze gorzej. Po 19 latach spada z II ligi. Zaczyna się ostre pikowanie klubu.

1993. W Górniku - jak się potem okaże - życie ponad stan. W zespole gra pięciu wicemistrzów olimpijskich z Barcelony. Piast nawet nie kończy rozgrywek IV ligi. Potem w akcie desperacji na krótko łączy siły z wiejskim klubem z Bojkowa.

1997. Piast zaczyna sezon od klasy B, czyli siódmego szczebla rozgrywek. 16 sierpnia gra pierwszy mecz ze Zniczem w Poniszowicach. Obecny kapitan zespołu Jarosław Kaszowski wspomina: - Wygraliśmy, a ja strzeliłem jedną z bramek. Przed meczem przebieraliśmy się w… autach. Generalnie grało się za darmo. Dzień wcześniej Górnik wygrywa ligowy mecz z ŁKS-em Łódź w obecności 4,5 tys. kibiców. Kiedy kilka miesięcy później Piast gra o awans z ŁTS-em Łabędy, dopingiem wspiera go ponad 6 tys. sympatyków.

2005. Piast zostaje ukarany odjęciem 10 punktów za próbę przekupstwa sędziego w poprzednim sezonie. Kończy rozgrywki w środku tabeli II ligi. Biedujący od kilku lat Górnik cudem ratuje się od spadku z ekstraklasy.

2008. W Gliwicach radość, bo Piast wreszcie awansuje do ekstraklasy. Musi jednak grać w Wodzisławiu. 14 września Górnik w Zabrzu ogrywa Piasta po golu Piotra Madejskiego.

2009. ?

W “osiemnastce meczowej” zabrakło tym razem miejsca dla Adama Banasia (efekt umowy z Piastem) oraz Piotra Madejskiego (przesunięty do zespołu Młodej Ekstraklasy) i kontuzjowanego Przemysława Pitrego.

Kadra Górnika na mecz z Piastem:

Bramkarze: Sebastian Nowak, Michal Vaclavik;

Obrońcy: Grzegorz Bonin, Adam Marciniak, Mariusz Gancarczyk, Maris Smirnovs, Michał Pazdan, Mariusz Magiera, Marek Krotofil;
Pomocnicy i napastnicy: Dawid Jarka, Damian Gorawski, Adam Danch, Paweł Strąk, Dariusz Kołodziej, Mariusz Przybylski, Marius Kiżys, Robert Szczot, Tomasz Zahorski.